Cehennemden geldim cennete gidicem
Seviştiğim dünyayı da yanımda götürücem
Acılarımı gömdüm
Günahlarımı yaktım
Dövüştüğüm sevdaları
Aşkında büyütücem
Şeytanımı öldürdüm bebeğimi büyütücem
Yandığım dünyayı da dalbimde küçültücem
Denizleri taşırdım bulutları delicem
Şişedeki küllerimi topraklara serpicem
"Hadi uyu... güzel düşler gör... hadi uyu"
Denizlerle oynaştım
Güllerimi öpücem
Kurumayan dudağımı yaralara bölücem
Yalanlardan dumanlandım ben
Doğum batmakta hep takıldım kaldım
Kavgalardan bulandım ben
Batıp doğmakta hep yalanmış baldım
bu şehirden bana acılar kaldı
şarap sundum ay'a ben ayrılık tattım
seyyah oldum şu alemde öyküler yazdım
oturup anlattım kendi halimce
seyyah oldum şu alemde türküler yaktım
oturup söyledim kendi halimce
gözlerinden mektup, ellerinden su
bekledim durdum ben, ne zor yolmuş bu
seyyah oldum sözüm bildim, gizlendim içine
çığlık oldu gözlerim kendimi vurdum
seyyah oldum şu alemde niceler gördüm
anladım ki insan kalbine yolcu
bana aşk lazım ,aşkda ateş ararım
kapanmış kapılardan geçtim,
yanmayan bedenlerden güzelim
ben yolumu sildim...
dünyanın hali bu, çeker giderim
yalnızlık yolcusu gönlüm
bir garip seyyahım anla, kendime göçerim
gitmem gerek bu şehirden
bir rüya oldun sevdamın gergefinde
neden çocuklar beni gösteriyor
yağmur yağsa güneşin yerine
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
sensizlikten olsa gerek
çekilmez oldu buralar
hep benle beraber bulamadıklarım
bak cesaretim yok artık
geç oldu yorgunum
yine deli oldum sayende
saçında rüzgar
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
ayrılıktan olsa gerek
gecikiyor sabahlar
hep benle beraber unuttuklarım
dönmüyor epeydir başım
denizler yalan
sevmek ateş olurmuş derler
yanmak yalan
şimdi öyle uzakki geldiğim yollar
yanlış bir öyküdeyim beni yeniden yaz
bir çocuktum sevmiştim
avuçlarımda aynalar
gayret et güzelim elini uzat
ha gayret güzelim gayret
biter elbet bu yağmur sabret
GÜL ENDAM..
Uçtu kuş gün kafesinden
Kesti nefesi ciğerinden
Düğümlenir gülendam
Asıldı aşkı ateşinden
Sel aldı gözünü gülendam
Bir kurşunluk canı masum
Yükü vuruldu gülendam
Canı uzanmış yanında
Hiç sende insaf yok mu can alır sözlerin
Hiç sende vicdan yok mu sızlamaz yüreğin
Ne zaman süzülür hüzün başımdan
Ne zaman diner bu gözyaşım
Ne zaman silinir bela yazımdan
Ne zaman rahatlar bu gönlüm..
Ne baslayabildik dogru dürüst
Ne de bitirebildik
Ne vazegecebildim
Bilirsin beni
Ne de anlatabildim
Ah bu ask iflah etmez beni
Onunsa umrunda
şarkı sözleri
degil
Biliyorum
Zaman sen diyorlar caresiz
Gec de nasil gecersen
Gec bildigin gibi
Ah su gönlüm hic kimseyi böyle sevmedi
Hic kimseye böylesine yenilmedi
Ne yapsam ne söylesemde degismedi
Al dedim vur demedim ki
Ayakta hislerim
Dilimde dügümler
Söz gecmiyor kendime
Mecalim yok
Anlat diyorsun ya
Bendeki usul kiyameti
Hani birisi daha cok sever ya
Bizimkisi o misal
Meger o vefasiz coktan gitmis
Gel de anlat kendine
Gel de anlat ellere
Ah su gönlüm hic kimseyi böyle sevmedi
Hic kimseye böylesine yenilmedi
Ne yapsam ne söylesemde degismedi
Al dedim vur demedim ki
Kirilmis gururum
Hic aman vermiyor
Ne söylese hakli
Isin asli bende sakli
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
”Sana ihtiyacım var, gel ! ” diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ”git” dediğimde anladım..
Biri sana ”git” dediğinde, ”kalmak istiyorum” diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ”affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş…
CAN YÜCEL